Generał Bernard Stanisław Mond (ur. 14 listopada 1887 w Stanisławowie, zm. 5 lipca 1957 w Krakowie).

W 1907 ukończył 8 klasowe Gimnazjum Realne w Brodach. Od 1905 członek Organizacji Niepodległościowej Młodzieży Polskiej. W październiku 1908 został instruktorem Drużyny Bartoszowej w Brodach, a później we Lwowie i w tym samym czasie rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

Podczas I wojny światowej walczył w różnych oddziałach, m.in. podczas obrony Lwowa. W wojnie polsko-bolszewickiej dowodził batalionem, a w jej końcowej fazie pułkiem. W 1921r. był komendantem Miasta Wilna. Następnie pełnił służbę jako: dowódca 49 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych w Kołomyi, dowódca piechoty dywizyjnej 6 Dywizji Piechoty od 1927 i wreszcie dowódca 6 Dywizji Piechoty (6 października 1932 – 20 września 1939).

• Od 1927 roku, po odbyciu studiów wojskowych, znalazł się w Krakowie. Początkowo był dowódcą piechoty dywizyjnej w krakowskiej 6. DP, a w październiku 1932 r. objął dowództwo dywizji. W 1933 r. mianowano go generałem brygady.

• Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził 6 Dywizją Piechoty w składzie Grupy Operacyjnej „Bielsko” i „Boruta” (Armia Kraków) broniąc m.in. "korytarza pszczyńskiego”.

• 20 września 1939 dostał się do niewoli. Osadzony został w oflagach: VII Murnau, IV B Konigstein i VI B Dossel. W styczniu 1946 wrócił do Polski, do Krakowa.

Generał Bernard Mond uchodził za indywidualistę i barwną postać Krakowa, był m.in. zagorzałym kibicem klubu Wisła Kraków

W Krakowie był powszechnie znany i lubiany jako generał, dowódca garnizonu, miłośnik piłki nożnej, postać bardzo aktywna w wielu dziedzinach życia społecznego miasta. Przez wiele lat szefował Wojskowemu Klubowi Sportowemu Wawel. Działał aktywnie w Krakowskim Okręgowym Związku Piłki Nożnej, w latach 1929-1939 pełnił funkcję prezesa KOZPN. W lutym1929 roku został powołany w skład zarządu PZPN. Funkcję wypełniał przez 12 miesięcy.

Po śmierci w 1957 r. został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (1921)

• Krzyż Niepodległości z Mieczami (1933)

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1929)

• Krzyż Walecznych – czterokrotnie (1921, 1922)

• Złoty Krzyż Zasługi (1928)

• Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921

• Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości